Ik was mijzelf even kwijt.

Wij schrokken toen wij zagen hoeveel hij op jou leek. Mijn hart ging tekeer. Ik wilde naar ‘jou’ toe om een gesprek te beginnen, maar dat kon niet. Jij bent niet hier, maar zit aan de andere kant van de zee. Ongeloofwaardig staarden mijn vriendin en ik naar de jongen met jouw gezicht. Het was gewoon te eng voor woorden!

Misschien moet ik mijn hart weer afsluiten, mensen buitensluiten en mijn ogen sluiten voor alles om mij heen.

Takken van de bomen beven in de kou. Zo breekbaar als botten. Zonder enige vorm van verwarming. Bedekt met sneeuw over hun naakte lijf. Wachtend op de zomertijd.

Het is niet lang geleden, maar het verleden lijkt ver weg. Het afgelopen jaar is voorbij gevlogen. Terugkijkend besef ik mij pas de werkelijkheid van alles. De avonturen in het buitenland, de spannende en spontane momenten, de leuke gesprekken en de dwaze dromen.
Achteraf had ik sommige kansen moeten grijpen en anderen moeten laten varen, maar ik heb er geen spijt van. Zeker niet. Ik heb veel geleerd, veel gedaan en ik kan niet wachten om terug te kijken op dit jaar. Hopelijk met het idee dat ik alles eruit heb gehaald en dromen waar heb gemaakt.

De melodieën zweven door de lucht, bevriezen tijdens hun vlucht naar de aarde en landen zachtjes. Zij vormen een lied, maar mensen horen het niet. Zij verstaan de taal niet. De sneeuw kan alleen nog maar smelten, verdampen en opgaan in mist. De sneeuw kan alleen nog maar het vergeten lied laten verdwijnen met tranen van verdriet.

Mijn gedachten draaien overuren en staan geen moment stil. Geen terugblik, geen herinneringen, want mijn ogen zijn op de toekomst gericht. Geen rust, geen moment om even adem te halen, om alles van het verleden terug te halen en vanuit daar verder te groeien. Helemaal niets.

“I want to see the world. I want the world to see me.”

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik begin dit jaar weer bij #0 en ik zal door blijven schrijven. Althans, wanneer ik de tijd en natuurlijk inspiratie daartoe heb! De beste wensen en ik hoop dat 2010 een topjaar zal worden!

Drie jaar geleden nam ik afscheid en nu verlangen jullie mij terug. Om momenten en geheimen te delen. Om in gesprek te gaan met jullie over het toen en nu. Prima, ik geef jullie mijn terugblik op vroeger en ik deel het verleden voor deze keer. Ik zal met een paar woorden de herinneringen omschrijven. Het zal wel moeten. Ik heb geen keus, want het voel een beetje verplicht.